4 czerwca 2026 14:57

Niepożądani goście, czyli stań się detektywem i zgarnij nagrodę przed innymi!

W końcu mam chwilkę, żeby Wam opowiedzieć o grze, o której wspomniałam już w 2021 roku. Wspomniałam Wam wtedy, że jako dziecko lubiłam oglądać wszelkie filmy i kreskówki o przygodach małych detektywów. Muszę przyznać, że ten gatunek nadal jest mi bliski i chętnie sięgam po książki i filmy pełne tajemnic, śledztw i zagadek. W grze Niepożądani goście będziemy wcielać się w detektywów, którzy mają za zadanie rozwiązać zagadkę morderstwa Pana Waltona. W zależności od poziomu skomplikowania danej rozgrywki, będziemy musieli odgadnąć kto zabił Pana Waltona, czym i jaki był motyw, dodatkowo także czy morderca miał wspólnika oraz jaki był motyw wspólnika. Najczęściej opisujemy również całą drogę, jaką pokonał morderca, kogo minął w poszczególnych pokojach, a staramy się to zrobić w możliwie jak najkrótszym czasie. Inni gracze nie będą się biernie przyglądać i również będą próbować dojść do rozwiązania przed nami. Wszystkie informacje, jakie będziemy zdobywać znajdują się na kartach, które będziemy wymieniać z innymi graczami. Symbolizują one przeprowadzane przesłuchania świadków, zbieranie dowodów zbrodni, ale czasem to tylko poszlaki, które będziemy musieli potwierdzić.

Chwytajcie lupki i notesiki - rozpoczynamy śledztwo!

O grze w skrócie

Tytuł polski: Niepożądani goście Liczba graczy: 1-8 Wiek: 12-112 Przybliżony czas rozgrywki: 60 min Wydawca polski: Nasza Księgarnia Wydawca oryginalny: Megacorpin Games Twórca: Ron Gonzalo García Ilustracje: Samuel Gonzalo García, Laura Medina Solera Tytuł oryginalny: Awkward Guests: The Walton Case Rok wydania: 2016 Hasła związane z grą: karty, dedukcja, tajemnica, morderstwo, zarządzanie ręką, wymiana kart, śledztwo, detektywi Ciężkość gry według BGG: 2,32/ 5 Zawartość pudełka: instrukcja, 6 profili podejrzanych, 243 karty śledztwa, 8 zasłonek, Karta „Ściśle tajne”, szuflada, 4 strzałki, 12 żetonów ofert, 8 żetonów śledczych, znacznik gracza rozpoczynającego, arkusze śledztwa (w przypadku wyczerpania notesiku, na stronie Arkusze można dodrukować więcej). Pasujące koszulki na karty: 63,5 x 88 mm

Przygotowanie gry

Standardowo, podrzucam link do instrukcji, a poniżej moje krótkie streszczenie.

Instrukcja

1. Każdy z Was bierze po jednej zasłonce.
2. Każdy powinien wziąć arkusz śledztwa i schować go za swoją zasłonką tak, aby inni nie mogli go zobaczyć. Następnie weźcie po jednym żetonie śledczego i połóżcie go obok swojej zasłonki.
3. Na środku stołu ustawcie szufladę i włóżcie do niej kartę „Ściśle tajne”. Obok szuflady połóżcie instrukcję – ostatnią stroną z planem rezydencji skierowaną do góry – a także przygotujcie żetony ofert oraz strzałki.
4. Osoba, która jako ostatnia czytała kryminał, otrzymuje znacznik pierwszego gracza i kładzie go przed swoją zasłonką.
5. Wspólnie zdecydujcie o poziomie trudności rozgrywki, a następnie na końcu instrukcji wybierzcie odpowiednie śledztwo. Instrukcja zawiera 39 śledztw na 7 poziomach trudności. Możecie również skorzystać z aplikacji na telefon i w ten sposób wylosować sprawę. Aplikacja dostarcza o wiele więcej wariantów. Ten etap gry zajmuje najwięcej czasu, ponieważ zarówno aplikacja, jak i instrukcja wskazują Wam numery kart, które wchodzą do danej gry, pozostałe karty nie biorą udziału w rozgrywce. Domyślacie się pewnie, że po skończonej rozgrywce najlepiej poukładać narastająco numerami karty, tak jak sugeruje pudełko, aby przy następnej rozgrywce nie musieć jednej karty szukać przez 15 minut, tylko jeśli znajduje się w odpowiednim przedziale to bez problemu ją odnajdziemy. I tutaj apeluję do wszystkich osób, które nie sprzątają stołu po ukończonej rozgrywce – tym razem to zróbcie i pomóżcie znajomym :)
6. Gracze otrzymują po 6 kart. Informacje z otrzymanych kart zapiszcie na swoich arkuszach śledztwa (zob. „Zbieranie informacji o zabójstwie”, str. 5). Nie pokazujcie swoich kart innym graczom. Bez względu na wybrane śledztwo w grze zawsze wykorzystuje się 70 kart. Pozostałe karty używane w danej rozgrywce połóżcie zakryte na środku stołu, obok szuflady – będzie to stos śledztwa.
7. Każdy gracz powinien przygotować coś do pisania, ponieważ w trakcie gry będzie zapisywać różne informacje na swoim arkuszu.
8. Przed startem zapoznajcie się z sześcioma profilami podejrzanych. Nie są one potrzebne podczas samej gry, ale zawierają dodatkowe informacje fabularne. Wszystkie niewykorzystane elementy odłóżcie z powrotem do pudełka.

Rozgrywka

Rozgrywka składa się z 3 faz: śledczy na tropie, próba rozwiązania śledztwa i odrzucenie kart, a także dobranie nowych. Przy czym najważniejsza jest pierwsza faza, w której gracze zdobywają karty. Aktywny gracz informuje pozostałych, że chciałby się dowiedzieć o dwóch elementach dochodzenia i tutaj podaje nazwisko podejrzanego oraz pomieszczenia i oznacza na głównej mapce. Pozostali gracze składają oferty, a więc najpierw sprawdzają, czy mają karty zawierające dane elementy, a następnie mówią ile kart chcieliby przeznaczyć i ile są warte – każda karta w lewym górnym rogu ma swoją wartość. Jeśli nikt nie złoży oferty, wówczas aktywny gracz dobiera 3 karty ze stosu śledztwa i bierze je do ręki. I tak toczy się gra aż do momentu, kiedy któryś z graczy nie będzie czuł się na tyle pewny, żeby rozwiązać zagadkę. Jeśli mu się nie uda wówczas odpada z gry, przy czym ujawnia karty, które ma w ręce. Pozostali gracze nie poznają rozwiązania, kontynuują rozgrywkę bogatsi o nowe informacje.

Zazwyczaj długość rozgrywki uzależniona jest od liczby graczy, na przykład w rozgrywce czteroosobowej będą 4 rundy, tak aby każdy z graczy był raz aktywnym graczem. Natomiast z doświadczenia wiem, że jak wszyscy się dobrze bawią to gra toczy się dalej, aż nie zdecydujemy wspólnie, że w fazie próby rozwiązania śledztwa strzelamy na podstawie tego, co mamy lub w sposób bardziej poukładany próbujemy wyjaśnić całą tajemnicę. W fazie trzeciej, a więc przy odrzucaniu kart gracz zatrzymuje 3 karty, które chce zostawić na kolejne rundy, a resztę wkłada do szuflady. Następnie pobiera nowe karty, tak aby mieć z powrotem 6 na ręce.

Instrukcja zawiera fajne przykłady oraz wskazówki, jak sprawnie zacząć rozgrywkę, również na zasłonkach mamy informacje, o których powinniśmy pamiętać – np. że śledczy zawsze mówią prawdę.

Wrażenia z rozgrywki

Od czasu pojawienia się gry na rynku polskim wielokrotnie grałam w Niepożądanych gości i to w różnych składach osobowych, od trzech do ośmiu graczy. Nie mam potrzeby poznawania wariantu jednoosobowego oraz rozgrywki dwuosobowej, więc mojej opinii tych wariantów nie poznacie. Co do pozostałych konfiguracji, zawsze bawiłam się świetnie. Jest to jedna z gier, gdzie to gracze dodają smaczków do rozgrywki. Zawsze ktoś coś za dużo powie, bo się podekscytuje, że coś odkrył albo ktoś komuś podrzuci nic nieznaczącą informację i przez to pokrzyżuje szyki. Jasne, ciągle badamy sprawę jednego morderstwa i ciągle mamy tych samych podejrzanych, narzędzia zbrodni, pomieszczenia, ale to mi wcale nie przeszkadza. Każda rozgrywka jest inna, rozmowy nad stołem są ciekawe, blef jest wszechobecny. Lubię szczególnie składanie ofert i zachęcanie graczy do wymiany, ale faza rozwiązywania zagadki jest także przyjemna, szczególnie jak gracz tłumaczy jak do czegoś doszedł i czasem nawet pamięta od kogo daną poszlakę otrzymał, która popchnęła mocno śledztwo do przodu. Dużym atutem gry są zróżnicowane poziomy trudności, dzięki temu można decydować, czy mamy ochotę na łatwiejszą czy bardzo trudną rozgrywkę. Próg wejścia w grę jest niewielki, właściwie po pierwszej rundzie widać, o co chodzi i do czego dążymy. Jedyny minus, jaki widzę w grze to jest przygotowanie kart do danej rozgrywki, ale szczerze mówiąc nie mam innego pomysłu, jak przyspieszyć i sprzątać karty po rozgrywce, dlatego nie jest to dla mnie duża niedogodność, tylko dodatkowa aktywność, szczególnie po zakończeniu gry. Estetyka kart może również nie przypadać do gustu, natomiast podoba mi się jej prostota i czytelność, całość jest spójna i przyjemna.

Zachęcam do spróbowania swoich sił!